مغز خاص به ارتباطات اجتماعی در موش وابسته است

مغز خاص به ارتباطات اجتماعی در موش وابسته است

205 0

بر طبق یک تحقیق از دانشکده پزشکی دانشگاه استنفورد، رفتار اجتماعی در مدل های موش های اختلال طیف اوتیسم عادی شد. زمانی که محققان یک ماده خاص سیگنالینگ، سروتونین را در یک قسمت مغز حیوانات منجر به انتشار یک ماده خاصی کردند.

رابرت مالنکا، دکترای تخصصی، استاد و رئیس دانشکده روانپزشکی و علوم رفتاری، گفت: “این به یک مکانیسم مغز که قبلا از بین رفته است اشاره دارد که باعث ناتوانی در جذب لذت از تعاملات اجتماعی می شود.”

مکانیسم های مغز که مبتنی بر جامعه شناسی و نقص های اجتماعی هستند، درک نمی شود، و تلاش برای یافتن درمان های موثر برای اختلالات طیف اوتیسم، اسکیزوفرنی و سایر اختلالات روانپزشکی که حداقل تا حدی توسط برداشت اجتماعی دیده می شود، پیچیده است. در این مطالعه، دستکاری های آزمایشی سبب انتشار گسترده ی سروتونین در ناحیه مغزهای موش هایی به نام nucleus accumbens شد. Malenka گفت که مواد مخدر فعال کردن یک زیر مجموعه خاصی از گیرنده های سروتونین موجود در این منطقه می تواند درمان بهبود نقص های اجتماعی  اختلالات عصبی روانپزشکی را ثابت کند.

متخصص نانسی دوست پریتزکر، روانپزشکی و علوم رفتاری، Malenka نویسنده ارشد این مطالعه است که یافته های آن در روز 8 ماه اوت در طبیعت منتشر خواهد شد . نویسنده اصلی، جسیکا والش، استاد دکتری است.

داروهایی به نام بازدارنده های بازخون selective serotonin یا SSRI ها وجود دارد که سطح سرمی کل مغز را افزایش می دهد. اما این داروهای ضد افسردگی به طور گسترده ای مصرف چند هفته ای برای تأثیرات درمانی دارند و گاهی اوقات کار نمی کنند یا در نهایت کار را متوقف می کنند. آنها در مقابله با کسری های اجتماعی اختلال طیف اوتیسم اثربخشی نشان ندادند.

‘روشن کردن شیر به حداکثر جریان’

Malenka گفت: “SSRI ها سطح سروتونین را به اندازه یک مخلوط نسبتا ناکافی افزایش می دهند.” “آنچه که ما در این سری از آزمایشات در موش انجام دادیم بیشتر شبیه تبدیل این شیر به حداکثر جریان بود.” محققان همچنین اثرات اجتماعی بودن موش را به طور ناگهانی به طور کامل خاموش نمودند.

هسته accumbens، ساختار midbrain در تمام پستانداران، مرکز مهمی از مدار پاداش مغز است، که مجموعه ای از زمینه های مغز است که فعالیت های شبکه ما باعث می شود ما احساس خوبی در مورد چیزی که ما انجام داده  و یا انجام می دهند. این، به نوبه خود، ما را به انجام بیشتر آن سوق می دهد.

Malenka گفت: “تکامل تضمین کرده است که رفتارهای خاص برای زنده ماندن و خوردن، پیدا کردن یک همسر، تولید مثل، موفقیت آمیزی از شکارچیان و یا اسارت  مهم است.

در اکثر پستانداران، تعامل اجتماعی مجموعه مدار پاداش را نیز فراهم می کند. Malenka گفت: “تعطیل کردن با دوستان شما از یک دیدگاه بقا تکاملی منطقی است.”شما احتمال بیشتری پیدا می کنید که همسرتان کمتر مورد حمله قرار گرفته است.” اما افراد مبتلا به اختلال طیف اوتیسم به راحتی با دیگران ارتباط برقرار نمی کنند. به نظر می رسد که آنها احساس همان پاداش را نداشته باشند که افراد بدون این بیماری ها انجام می دهند.

در تحقیق جدید، دانشمندان آزمایشاتی را انجام دادند که ارتباط آزادسازی سروتونین با سلولهای مغز را به فعالیت اجتماعی در موش نشان داد.

Malenka گفت: “موش ها انسان های کوچکی نیستند.” “ما نمی توانیم از آنها بپرسیم که چگونه در مورد زندگی اجتماعی خود احساس می کنند، اما آنها بینش های مغز انسان را ارائه می دهند. آنها می توانند برای مطالعه سازوکارهای نسبتا ابتدایی رفتار اجتماعی بسیار مفید باشند. به عنوان مثال، اگر چیزی باعث می شود که ماوس بخواهد وقت بیشتری را با دوستان خود سپری کند، این چیزی است که احتمالا سرگرم کننده برای ماوس خواهد بود. ”

کنترل سیگنال های سلولی با نور

دانشمندان ژن هایی را که پروتئین های حساس به نور را به سلول های عصبی در مغز موش اختصاص می دهند، قرار داده است. دانشمندان اکنون می توانند این سلول های عصبی را تحریک کنند تا آتش را تحریک کنند یا آنها را از شلیک مهار کنند، و نور لیزری را از طریق فیبر نوری که در مغز حیوانات وارد می شود، تحویل دهد.

اول، Malenka و همکارانش سلول های عصبی را در یک ناحیه مغز دیگر که به نام راف رحم نامیده می شوند، حساس می کند. این ساختار، منبع اصلی مغز سروتونین، پیش بینی های سلول عصبی را به بسیاری از مناطق مغز، از جمله nucleus accumbens می فرستد. سپس دانشمندان موش ها را در موقعیت هایی قرار دادند که می توانستند به آن بپردازند یا نه. فعال کردن سلول های عصبی در ریف پشتی باعث شد که موش ها بیشتر در معرض جوامع قرار بگیرند.

بعدها، بعضی از موشها مهندسی زیست محیطی بودند، به طوری که تنها سلول های عصبی ترشح کننده سروتونین که از ریف پشتی تا nucleus accumbens بودند، به نور پاسخ دادند. دانشمندان نور لیزر را بر روی هسته accumbens متمرکز کردند، و باعث ایجاد سلول های عصبی سروتونین در آنجا شد تا این ماده را آزاد کند و همچنین باعث افزایش اجتماعی بودن آن شد. این مرحله آزمایشی، دخالت سلول های عصبی دیگر در دستگاه را از ریف پشتی را رد کرد.

اما فعال کردن این مدار باعث نمی شود که موش ها بیشتر به حرکت در می آیند یا اشیای بی جان را کاوش می کنند یا علاقه خود را به غذا افزایش می دهند. Malenka گفت، آزادی سروتونین در nucleum accumbens به نظر می رسد که فقط رفتار اجتماعی در حیوانات را تقویت می کند، و مواد مخدر بالقوه را که این آزادی محلی را تقلید یا افزایش می دهد و احتمالا باعث ایجاد رفتارهای ناخواسته مانند اعتیاد به مواد مخدر، پرخوری و قمار بیش از حد می شود، نشان می دهد.

مهار، به جای فعال کردن آزادی سروتونین در هسته accumbens به طور قابل توجهی، اجتماعی بودن موش های معمولی دوستانه را کاهش داد. این نشان داد که آزادی سروتونین در nucleus accumbens نقش مهمی در رفتار اجتماعی عادی موش دارد.

برای کشف ارتباط احتمالی بین مدارهای آزمایشی انتشار سریال در هسته تکامن و نارسایی اجتماعی عصبی، دانشمندان در یک نسخه خاص از بیش از 10 زیر مجموعه ی شناخته شده ی گیرنده های سروتونین قرار گرفته اند. این نسخه، به نام 5HT-1b، یک زیرمجموعه اصلی است که در nucleus accumbens یافت می شود. داروهایی که 5HT-1b را هدف قرار می دهند ممکن است عوارض جانبی کمتری نسبت به داروها داشته باشند و اثرات جانبی ترانسفورماتور سروتونین بیشتری داشته باشند.

گروه Malenka بعد به مدل موهای اوتیسم تبدیل شد. دانشمندان یک قطعه خاص از مواد ژنتیکی را از یک کروموزوم در این موش ها حذف کرده اند تا تقلید از یک ژنتیک به طور یکسان در انسان حذف کنند که حدود 1 درصد از موارد کلینیکی تشخیصی اختلال طیف اوتیسم را تشخیص می دهد. در موش، حذف این DNA یا در سلول های عصبی در مغز و یا فقط در سلول های عصبی سروتونین از ریف پشتی تولید نقص های اجتماعی در موش هایی که به برخی از آن ها مرتبط با همتای انسانی شبیه است.

محققان دریافتند که این جهش به طور قابل ملاحظه ای در فعالیت سلولهای عصبی که از ریف پشتی ایجاد شده است، فعالیت سلولهای عصبی را به میزان قابل توجهی تضعیف کرده است و به نحوی یادآور مهار مستقیم سلولهای عصبی ترشح کننده سروتونین است که موجب نقص اجتماعی در موشهای نرمال می شود. محققان می توانند با استفاده از نور به طور مستقیم نیروی سلول های عصبی از سروتونین را در هسته accumbens تحریک کنند و رفتار عادی اجتماعی را در مدل های ماوس مبتلا به اوتیسم بازیابی کنند. آنها همچنین توانستند با استفاده از داروهایی که به طور مستقیم گیرنده های 5HT-1b را در هسته accumbens هدف قرار داده و فعال می کنند، جامعه پذیری طبیعی را برقرار کنند. نتیجه این امر نشان می دهد که داروهای مشابه ممکن است در درمان نقایص رفتار اجتماعی سودمند باشد.

Malenka ابراز نگرانی در مورد قوام و قدرت نتایج مطالعه می کند او گفت: “آنها نمی توانستند بهتر بشوند، من آنها را ساختم.”معمولا برخی تغییرات را می بینید که بعضی موش ها موی روزانه دارند، بعضی ها روز موی خوبی دارند. این بار ما نتایج مشابهی را در تقریبا هر حیوانی که مورد آزمایش قرار گرفتیم، دریافت کردیم.”

Malenka معاون مدیر موسسه عصبی Stanford و عضو Stanford Bio-X است.

منبع

Jessica J. Walsh, et al, 2018. 5-HT release in nucleus accumbens rescues social deficits in mouse autism model. Nature; DOI: 10.1038/s41586-018-0416-4

بازنشر(Cite this article as):
دکتر دلارام رسولی مکرمی. تاپ نیوز: مغز خاص به ارتباطات اجتماعی در موش وابسته است. آخرین ویرایش: آگوست 10, 2018. https://psychology.e-teb.com/?post_type=post&p=1968

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *