فرق هموگلوبین و میوگلوبین ✔️ مقایسه پزشکی

77 0

فرق هموگلوبین و میوگلوبین چیست. هموگلوبین و میوگلوبین هر دو پروتئین‌هایی هستند که در خون یافت می‌شوند و وظیفه حمل اکسیژن را بر عهده دارند. با این حال، تفاوت‌های مهمی بین این دو پروتئین وجود دارد.

هموگلوبین پروتئینی است که در گلبول‌های قرمز خون یافت می‌شود. این پروتئین از چهار زیرواحد تشکیل شده است که هر کدام یک زنجیره گلوبین دارند. دو زنجیره گلوبین آلفا و دو زنجیره گلوبین بتا.

میوگلوبین پروتئینی است که در ماهیچه‌ها یافت می‌شود. این پروتئین از دو زیرواحد تشکیل شده است که هر کدام یک زنجیره گلوبین آلفا و یک زنجیره گلوبین بتا دارند.

هموگلوبین و میوگلوبین پروتئین‌های حاوی آهن هستند که در خون یافت می‌شوند. هموگلوبین در گلبول‌های قرمز خون یافت می‌شود و وظیفه حمل اکسیژن از ریه‌ها به سایر قسمت‌های بدن را بر عهده دارد. میوگلوبین در ماهیچه‌های اسکلتی یافت می‌شود و وظیفه ذخیره اکسیژن را برای استفاده در هنگام ورزش یا فعالیت بدنی دارد.

فرق هموگلوبین و میوگلوبین

فرق هموگلوبین و میوگلوبین

  • محیط زیست: هموگلوبین در خون یافت می‌شود، در حالی که میوگلوبین در ماهیچه‌ها یافت می‌شود.
  • ترکیب: هموگلوبین از چهار زیرواحد تشکیل شده است، در حالی که میوگلوبین از دو زیرواحد تشکیل شده است.
  • قدرت اتصال اکسیژن: هموگلوبین با قدرت بیشتری به اکسیژن متصل می‌شود، در حالی که میوگلوبین با قدرت کمتری به اکسیژن متصل می‌شود.
  • عملکرد: هموگلوبین وظیفه حمل اکسیژن از ریه‌ها به سایر قسمت‌های بدن را بر عهده دارد. این کار را با اتصال به مولکول‌های اکسیژن در ریه‌ها و آزاد کردن آنها در سایر قسمت‌های بدن انجام می‌دهد. میوگلوبین وظیفه ذخیره اکسیژن را برای استفاده در هنگام ورزش یا فعالیت بدنی دارد. این کار را با اتصال به مولکول‌های اکسیژن در خون و آزاد کردن آنها به ماهیچه‌ها در هنگام نیاز انجام می‌دهد.
  • تفاوت‌های ساختاری: تفاوت اصلی بین هموگلوبین و میوگلوبین در زیرواحدهای آنها است. زیرواحدهای هموگلوبین از چهار نوع مختلف از آمینو اسیدها تشکیل شده‌اند، در حالی که زیرواحدهای میوگلوبین فقط از دو نوع آمینو اسید تشکیل شده‌اند. این تفاوت در ترکیب آمینو اسید باعث می‌شود که هموگلوبین و میوگلوبین دارای خواص متفاوتی باشند.

پیشنهاد مشاور: بهترین مرکز مشاوره کجاست؟

تفاوت‌های دیگر

  • هموگلوبین در خون انسان، پستانداران، پرندگان و برخی از خزندگان یافت می‌شود. میوگلوبین در ماهیچه‌های اسکلتی انسان، پستانداران، پرندگان و برخی از خزندگان یافت می‌شود.
  • هموگلوبین در خون انسان به صورت یک پروتئین تک‌حلقه‌ای یافت می‌شود، در حالی که میوگلوبین در ماهیچه‌های اسکلتی انسان به صورت یک پروتئین چند‌حلقه‌ای یافت می‌شود.
  • هموگلوبین دارای وزن مولکولی حدود 64 کیلودالتون است، در حالی که میوگلوبین دارای وزن مولکولی حدود 17 کیلودالتون است.
  • هموگلوبین در خون انسان در غلظت‌های بسیار بالاتری از میوگلوبین یافت می‌شود. غلظت هموگلوبین در خون انسان حدود 15 گرم در دسی‌لیتر است، در حالی که غلظت میوگلوبین در ماهیچه‌های اسکلتی انسان حدود 0.5 گرم در دسی‌لیتر است.

هموگلوبین چیست

هموگلوبین یک پروتئین پیچیده است که در گلبول های قرمز خون یافت می شود. وظیفه اصلی آن حمل اکسیژن از ریه ها به بافت های بدن و حمل دی اکسید کربن از بافت ها به ریه ها است.

هموگلوبین از چهار زنجیره آمینواسیدی تشکیل شده است که هر کدام حاوی یک گروه هم هستند. گروه هم یک مولکول کوچک است که آهن را در خود نگه می دارد. آهن در هموگلوبین نقش مهمی در اتصال اکسیژن ایفا می کند.

هنگامی که هموگلوبین در ریه ها قرار می گیرد، با اکسیژن ترکیب می شود و به شکل هموگلوبین اکسیژن دار (HbO2) در می آید. هموگلوبین اکسیژن دار سپس از طریق خون به بافت های بدن منتقل می شود. در بافت ها، اکسیژن از هموگلوبین جدا می شود و برای فرآیندهای متابولیکی استفاده می شود.

هنگامی که اکسیژن از هموگلوبین جدا می شود، به شکل هموگلوبین بدون اکسیژن (Hb) در می آید. هموگلوبین بدون اکسیژن سپس دی اکسید کربن را از بافت ها جمع آوری می کند و آن را به ریه ها منتقل می کند. در ریه ها، دی اکسید کربن از هموگلوبین جدا می شود و از طریق تنفس از بدن خارج می شود.

هموگلوبین برای عملکرد صحیح بدن ضروری است. کمبود هموگلوبین می تواند منجر به کم خونی شود. کم خونی یک بیماری است که در آن بدن به اندازه کافی اکسیژن دریافت نمی کند.

انواع مختلفی از هموگلوبین وجود دارد. نوع اصلی هموگلوبین در انسان ها، هموگلوبین A است. هموگلوبین A از دو زنجیره آلفا و دو زنجیره بتا تشکیل شده است.

پیشنهاد مشاور: تعداد گلبول های قرمز خون بالا

نقش میوگلوبین

میوگلوبین یک پروتئین حاوی آهن است که در ماهیچه‌های اسکلتی یافت می‌شود. این پروتئین وظیفه ذخیره اکسیژن را بر عهده دارد و در هنگام انقباض عضلات، اکسیژن را برای تولید انرژی آزاد می‌کند.

میوگلوبین از چهار زنجیره پلی‌پپتیدی تشکیل شده است که هر زنجیره حاوی یک مولکول آهن است. آهن موجود در میوگلوبین می‌تواند چهار مولکول اکسیژن را با خود حمل کند.

میوگلوبین در ماهیچه‌های اسکلتی به صورت آزاد در سلول‌های ماهیچه‌ای یافت می‌شود. این پروتئین در هنگام استراحت عضلات، اکسیژن را از خون دریافت می‌کند و آن را در بافت ماهیچه ذخیره می‌کند. در هنگام انقباض عضلات، میوگلوبین اکسیژن را آزاد می‌کند و آن را برای تولید انرژی در اختیار سلول‌های ماهیچه‌ای قرار می‌دهد.

تولید میوگلوبین توسط هورمون‌های تیروئید تنظیم می‌شود. افزایش سطح هورمون‌های تیروئید، باعث افزایش تولید میوگلوبین می‌شود.

میزان میوگلوبین در خون افراد سالم به طور متوسط ​​12 تا 20 گرم در لیتر است. کاهش میزان میوگلوبین در خون، می‌تواند نشانه‌ای از بیماری‌های مختلفی مانند کم‌خونی، بیماری‌های کلیوی و بیماری‌های کبدی باشد.

انواع هموگلوبین

هموگلوبین پروتئینی است که در گلبول های قرمز خون یافت می شود و وظیفه حمل اکسیژن از ریه ها به بافت های بدن را بر عهده دارد. هموگلوبین از چهار زنجیره پلی پپتیدی تشکیل شده است که دو زنجیره آن از نوع آلفا و دو زنجیره آن از نوع بتا است.

انواع هموگلوبین را می توان بر اساس نوع زنجیره های گلوبینی که تشکیل دهنده آن هستند، طبقه بندی کرد. انواع اصلی هموگلوبین عبارتند از:

  • هموگلوبین A (HbA): این نوع هموگلوبین رایج ترین نوع هموگلوبین در بزرگسالان است. حدود 95 درصد هموگلوبین خون بزرگسالان از نوع HbA است.
  • هموگلوبین A2 (HbA2): این نوع هموگلوبین حدود 2 تا 3 درصد هموگلوبین خون بزرگسالان را تشکیل می دهد.
  • هموگلوبین F (HbF): این نوع هموگلوبین در جنین و نوزادان یافت می شود. حدود 80 تا 90 درصد هموگلوبین خون جنین و نوزادان از نوع HbF است.

علاوه بر این انواع اصلی، انواع دیگری از هموگلوبین نیز وجود دارند که به دلیل جهش های ژنتیکی ایجاد می شوند. این انواع هموگلوبین غیرطبیعی ممکن است باعث اختلالات خونی مانند کم خونی داسی شکل، کم خونی سلول داسی شکل و تالاسمی شوند.

کوفاکتور چیست

در زیست‌شناسی، کوفاکتور (Cofactor) مولکولی است که برای عملکرد صحیح یک آنزیم ضروری است. کوفاکتورها می‌توانند یون‌های معدنی، ویتامین‌ها یا سایر مولکول‌های کوچک باشند.

کوفاکتورها به دو دسته تقسیم می‌شوند:

  • کوفاکتورهای غیر پروتئینی: این کوفاکتورها مولکول‌های کوچکی هستند که به طور غیرمستقیم به آنزیم متصل می‌شوند. به عنوان مثال، یون‌های معدنی مانند آهن و روی کوفاکتورهای غیر پروتئینی هستند.
  • کوفاکتورهای پروتئینی: این کوفاکتورها مولکول‌های پروتئینی کوچکی هستند که به طور مستقیم به آنزیم متصل می‌شوند. به عنوان مثال، NAD+ و FAD کوفاکتورهای پروتئینی هستند.

کوفاکتورها برای عملکرد صحیح آنزیم‌ها ضروری هستند. آنزیم‌ها بدون کوفاکتورهای خود، نمی‌توانند واکنش‌های شیمیایی مورد نیاز برای زندگی را انجام دهند.

در برخی موارد، کوفاکتورها می‌توانند به صورت آزاد در محیط وجود داشته باشند. در این موارد، آنزیم‌ها می‌توانند کوفاکتورهای مورد نیاز خود را از محیط جذب کنند. در برخی موارد دیگر، کوفاکتورها به صورت ترکیب با آنزیم‌ها وجود دارند. در این موارد، آنزیم‌ها نمی‌توانند بدون کوفاکتورهای خود عمل کنند.

اسامی 20 نوع اسید آمینه

اسیدهای آمینه واحدهای سازنده پروتئین ها هستند. بدن انسان برای رشد و عملکرد صحیح به 20 نوع اسید آمینه مختلف نیاز دارد. از این 20 نوع، 9 نوع ضروری هستند، یعنی بدن نمی تواند آنها را تولید کند و باید از طریق رژیم غذایی دریافت شوند. 11 نوع دیگر غیر ضروری هستند، یعنی بدن می تواند آنها را تولید کند.

اسامی 20 نوع اسید آمینه به شرح زیر است:

اسیدهای آمینه ضروری:

  • هیستیدین (His)
  • ایزولوسین (Ile)
  • لوسین (Leu)
  • لیزین (Lys)
  • متیونین (Met)
  • فنیل آلانین (Phe)
  • ترئونین (Thr)
  • تریپتوفان (Trp)
  • والین (Val)

اسیدهای آمینه غیر ضروری:

  • آلانین (Ala)
  • آرژنین (Arg)
  • آسپارتات (Asp)
  • سیستئین (Cys)
  • گلوتامات (Glu)
  • گلوتامین (Gln)
  • گلیسین (Gly)
  • پرولین (Pro)
  • سرین (Ser)
  • تیروزین (Tyr)

هر یک از اسیدهای آمینه دارای خواص شیمیایی و فیزیکی منحصر به فرد خود هستند که بر نحوه عملکرد آنها در بدن تأثیر می گذارد. به عنوان مثال، اسیدهای آمینه ضروری برای رشد و ترمیم بافت ها ضروری هستند، در حالی که اسیدهای آمینه غیر ضروری می توانند برای تولید انرژی استفاده شوند.

اسیدهای آمینه در بسیاری از غذاها یافت می شوند، از جمله گوشت، ماهی، لبنیات، حبوبات، آجیل و دانه ها. یک رژیم غذایی متنوع و متعادل می تواند اطمینان حاصل کند که بدن شما به اندازه کافی از همه 20 نوع اسید آمینه دریافت می کند.

نتیجه‌گیری

هموگلوبین و میوگلوبین هر دو پروتئین‌هایی هستند که در خون یافت می‌شوند و وظیفه حمل اکسیژن را بر عهده دارند. با این حال، تفاوت‌های مهمی بین این دو پروتئین وجود دارد. هموگلوبین در خون یافت می‌شود و با قدرت بیشتری به اکسیژن متصل می‌شود. این پروتئین وظیفه حمل اکسیژن را از ریه‌ها به سایر قسمت‌های بدن بر عهده دارد. میوگلوبین در ماهیچه‌ها یافت می‌شود و با قدرت کمتری به اکسیژن متصل می‌شود. این پروتئین وظیفه ذخیره اکسیژن در ماهیچه‌ها را بر عهده دارد.

بازنشر(Cite this article as):
گروه محتوایی دکتر آزمندیان. تاپ نیوز: فرق هموگلوبین و میوگلوبین ✔️ مقایسه پزشکی. آخرین ویرایش: نوامبر 20, 2023. https://psychology.e-teb.com/?post_type=post&p=14199

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *