متاستازها در مغز به صورت رایج و دشوار برای درمان سرطان ریه ROS1 است

متاستازها در مغز به صورت رایج و دشوار برای درمان سرطان ریه ROS1 است

573 0

پزشکان بیشتر به درمان سرطان ریه بر اساس تغییرات ژنتیکی به این بیماری مبتلا می شوند. به عنوان مثال، سرطان هایی که از طریق تغییرات در ژن های ALK، EGFR و ROS1 هدایت می شوند، اکنون می توانند با داروهایی که این تغییرات خاص را هدف قرار می دهند، زوج شوند. با این حال، این سرطان ها نه تنها در ریه ها خطرناک هستند، بلکه در مواردی که به نظر می رسد، می توانند خطرناک باشند، اگر بتوانند به مغز متاستاز شوند، علت شایع مرگ و میر ناشی از سرطان ریه می باشد. برخی از درمان های هدفمند بهتر از دیگران در برابر سرطان کار می کنند که در مغز گسترش یافته است.

یک مطالعه مرکز تحقیقات سرطان دانشگاه کلرادو که در مجله Oncology of Thoracic منتشر شده است، بررسی وقوع و درمان متاستازهای مغزی در مرحله IV ROS1 مثبت سرطان ریه غیر سلولی کوچک است. مهمتر از همه، در مقایسه با یافته های گروه های قبلی، متاستاز های مغزی در مراحل IV ROS1 مثبت بودند. در این مطالعه، 36 درصد از 33 بیمار ROS1 (در مقایسه با 34 درصد از 115 بیمار مبتلا به ALK) در زمان تشخیص، در معرض متاستاز مغز بودند. هنگامی که میزان متاستاز مغز در مرحله IV بیماری در مقایسه با جهش های ROS1، ALK، EGFR، KRAS و BRAF مقایسه شد، اختلاف آماری معنی داری بین گروه ها وجود نداشت.

“مطالعه ما رمان جدیدی بود که در آن ما میزان بروز متاستازهای مغز را در بیماران تازه تشخیص مرحله IV ROS1 در مقایسه با بیماران ALK، اما همچنین با EGFR، KRAS، BRAF و دیگران مقایسه کردیم. “Tejas Patil، MD، همکار انکولوژی مرکز CU Cancer و مدرس دانشکده پزشکی CU گفت: هنگامی که ما در مقایسه با گروه های مختلف ژن، پیدا نشد یک تلنگر نشان می دهد که سرطان های ROS1 احتمال ابتلا به مغز را در زمان تشخیص به احتمال زیاد متاستاز می شوند. به همین ترتیب، به نظر می رسد که این ژن ها احتمال ابتلا به متاستاز های مغزی را در زمان تشخیص دارند. یافته های این تحقیق نشان می دهد که سرطان های ROS1 بیشتر یا کمتر از سایر سرطان های مبتلا به آنکوژن متاستاز به مغز نیستند. ”

این گروه همچنین نتایج بیماران ROS1 و ALK تحت درمان دارویی فریدوزیتینیب را مورد بررسی قرار داد که هدف آن هر دو سرطان ROS1- و ALK-rearranged است. یک اندازه گیری معمول از موفقیت داروها، بقای پیشرفت بدون درد (PFS) یا مدت زمانی است که یک دارو سرطان را  رشد می دهد. هنگامی که سرطان پیشرفت می کند، اغلب به این معنی است که این بیماری مقاومت در برابر دارو به وجود آورده است. در این مورد، PFS در مورد crizotinib برای بیماران  ROS1 یازده ماه بود، در مقایسه با PFS  هشت ماه برای بیماران ALK است.

با این حال، هنگامی که هر یک از این سرطان ها در crizotinib پیشرفت داشتند، اغلب آن را در مغز و سیستم عصبی مرکزی انجام داد. در 47 درصد از بیماران ROS1، مغز اولین و تنها سایت پیشرفت بود، به این معنی که در حالی که این دارو همچنان به کنترل سرطان در جاهای دیگر بدن کمک می کرد، نمی توانست به طور موثر در برابر سرطان ROS1 در مغز عمل کند.

دکتر Patil می گوید: “این نشان دهنده تحمل ضعیف از طریق مانع خون مغزی است.”

چالش این است که بسیاری از درمان های هدفمند از جمله crizotinib به سادگی بیش از حد بزرگ برای عبور از مانع که از مغز  بقیه بدن را محافظت می کند. اگر دارو نمی تواند از مانع خون مغزی عبور کند، نمی تواند رشد سرطان را درون آن دیواره هدف قرار دهد.

دکتر پاتیل می گوید: “من فکر می کنم این مطالعه، نیاز به توسعه درمان های هدفمند با نفوذ مغز را در برابر این سرطان های ریه رژیم های وابسته به آنکوژن را روشن می کند.

در واقع، درمان های هدفمند جدید برای سرطان های ریه EGFR  و ALK  نشان می دهد وعده های فوق العاده ای در حرکت به مغز برای هدف قرار دادن این مکان مشترک متاستاز می باشد. دکتر Patil اشاره می کند که امید همه این است که توسعه دارو برای سرطان های ریه ROS1 از مسیر مشابهی پیروی کنند که به کنترل سرطان کمک کند نه تنها در محل ابتلا به آن، بلکه در مغز، یک محل مشترک پیشرفت است.

منبع:

موارد ارائه شده توسط دانشگاه کلرادو انشوتز پزشکی پردیس 

بازنشر(Cite this article as):
دکتر دلارام رسولی مکرمی. تاپ نیوز: متاستازها در مغز به صورت رایج و دشوار برای درمان سرطان ریه ROS1 است. آخرین ویرایش: سپتامبر 1, 2018. https://psychology.e-teb.com/?post_type=post&p=3044

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.