در یک مطالعه جدید 40 ژن مربوط به رفتار تهاجمی در انسان و موش مشخص شده است

در یک مطالعه جدید 40 ژن مربوط به رفتار تهاجمی در انسان و موش مشخص شده است

559 0

منشاء رفتار خشونت آمیز چندگانه است و به تعامل چندین عامل مانند: بیولوژیک، فرهنگی، اجتماعی و غیره پاسخ می دهد که می تواند بیان رفتار انسان را تغییر دهد. در حال حاضر، یک مطالعه بین المللی منتشر شده در مجله مولکولی روانپزشکی ، 40 ژن مربوط به رفتار تهاجمی در انسان و موش را مشخص کرده است.

شرکت کنندگان در این مطالعه که می تواند به شکل گیری اهداف دارویی آینده کمک کند، محققان برو کرمانت و نولیا فرناندز کاستیلو، از دانشکده زیست شناسی و موسسه بیومدیکال دانشگاه بارسلونا (IBUB)، موسسه تحقیقاتی Sant Joan de Déu (IRSJD) و مرکز تحقیقات بیومرژی شبکه های نادر بیماری (CIBERER) قرار داشتند. هر دو آنها متخصص در زمینه تجزیه و تحلیل داده های ژنومی و شبکه تعامل ژنیک هستند. این مطالعه جدید که توسط متخصص استفان وار فارونه از دانشگاه ایالتی نیویورک (ایالات متحده) رهبری می شود، دیدگاه عمیق تر و یکپارچه ای را در زمینه ژنتیک پرخاشگری و روش های عملیاتی مشترک که موجب تغییر در مغز رفتار خشونت آمیز می شود، در گونه های مختلف فراهم می کند.

ژن ها، تکامل و پرخاشگری در موش و انسان

بروس فرماند، رئیس گروه تحقیقاتی نوروژنتیک در دانشکده زیست شناسی UB، به گفته سخنگوی Bru Cormand، “رفتار پرخاشگری یک ویژگی کنونی در زمینه تکامل بیولوژیکی است؛ زیرا برای بقای گونه ها (دسترسی به منابع، پرورش، و غیره) دارای مزایا می باشد. در این خطوط، مطالعه ما بر پایه بیولوژیکی پرخاشگری، یعنی عوامل درونی که تمایل به رفتارهای ضد اجتماعی دارند، تمرکز دارد. ”

“با این حال، تجاوز به عنصری دارای عنصری محسوسی محسوب می شود که در این مطالعه علمی مورد توجه قرار نگرفته است. بنابراین جالب است که داده های ژنتیکی و محیطی را از همان افراد ترکیب کنیم تا تعاملاتی را که بین عوامل مشابه وجود دارد رخ دهد که بر این نوع رفتار تاثیر می گذارد. ”

نویسندگان یادآور می شوند که انسان ها و موش ها یک پایگاه ژنتیکی مشترک در مورد رفتار خشونت آمیز دارند. به طور خاص، آنها 40 ژن در انسان و موش را شناسایی کردند که می تواند منجر به بروز رفتارهای پرخاشگرانه شود “و در فرایندهای بیولوژیکی که مربوط به توسعه و عملکرد سیستم عصبی مرکزی، ارتباط سلول ها و نگهداری عملکرد سلولی است، پژوهشگر Fernández Castillo (IBUB-CIBERER-IRSJD) می افزاید. محققان می گویند: “بعضی از ژن ها به عنوان گره های مهم شبکه های ژنیکی وابسته به رفتار خشونت آمیز عمل می کنند و احتمالا به سایر ژن هایی که نقش جزئی دارند، مرتبط است.”

“اگر هر کدام از این ژنهای مرکزی تغییر کند، می تواند ژنهای دیگر را تحت تاثیر قرار دهد و به فنوتیپ تهاجمی منجر شود. به عنوان مثال، ژن RBFOX1 که در تحقیق جدید شناسایی شده و در مقاله قبلی تیم ما (European Neuropsychopharmacology، 2017) ذکر شده است بیان ژن پانزده از چهل ژن که در این مطالعه مشخص شده است، تنظیم می شود. ژن دیگری که داریم MAOA مشخص شده است، که آنزیم متابولیزه کننده انتقال دهنده های عصبی سروتونین را کپی می کند، مربوط به داروهای مورد برای درمان چندین بیماری روانی که به عنوان مهار کننده های انتخابی از تجدید نظر سروتونین یا SSRI مورد استفاده قرار می گیرد.

تهاجم از ADHD تا افسردگی عمده

این مطالعه نشان می دهد پایگاه ژنتیکی مشترک بین پرخاشگری در کودکان و بزرگسالان و اختلال بیش فعالی کمبود توجه (ADHD) و پرخاشگری در بزرگسالان و افسردگی عمده است. با این وجود همبستگی ژنتیکی با سایر اختلالات روانی و اسکیزوفرنی، اختلال دوقطبی، اوتیسم یا اختلال استرس پس از سانحه وجود ندارد، بنابراین همه چیز نشان می دهد که این آسیب شناسی عوامل ژنتیکی خطر را با پرخاشگری به اشتراک نمی گذارد.

پروتکل تجربی مطالعه جدید ترکیبی از چندین تجزیه و تحلیل ارزیابی ژنتیک پرخاشگری از دیدگاه های مختلف است. با توجه به اینکه انسان ها،  چندین تحقیق مرتبط را انجام دادند ، بین بیماران و داوطلبان سالم  در مقیاس ژنتیکی (GWAS)، برای شناسایی انواع ریسک های ژنتیکی که در میان جمعیت های معمول رایج هستند، همچنین داده های ترانسکتیکوم نشان دهنده تغییرات در بیان ژنیک مرتبط با برخی از فنوتیپ های تهاجمی می باشد. در مدل های چینی، محققان ژن هایی را که در موش های تهاجمی و حیوانات غیر تهاجمی از یک نژاد و ژن های دیگری که در موش های ترانس ژنیک غیر فعال هستند، به صورت متفاوتی بیان می کنند، یک فنوتیپ تهاجمی را تشکیل می دهند، که گاهی اوقات به یک علامت شناسی وسیع تر مربوط می شود.

کار در سطح جهانی در مسیرهای عملکردی درگیر رفتارهای خشونت آمیز می باشد که محققان را قادر به دانستن بیشتر در مورد جزئیات مکانیسم های مولکولی که پشت سر گذاشتن خشونت هستند، کرده است. “مهم ترین تأیید این مطالعه این است که بسیاری از ژن ها با توجه به نتایج متفاوتی از روش های تجربی مرتبط با پرخاشگری هستند که منافع کسانی را که در این رفتار نقش دارند، تقویت می کند”، کوردم و فرناندز کاستیلو، اعضای چند رشته بین المللی Aggressotype کنسرسیوم برای مطالعه علل بیولوژیکی و زیست محیطی پرخاشگری می باشد.

متخصصین UB چند مقالاتی را که ژنهای نامزدی را در انسان ها، در مدل های چینی، ماهی ، گوزن و در حشرات به عنوان عوامل خطرساز در تغییرات رفتار عمل می کنند، منتشر کرده اند.

“قرن بیست و یکم به عنوان قرن خشونت یاد می شود. بسیاری از مردم روزانه با آن زندگی می کنند و آن را به عنوان چیزی غیرمعمول به شرایط انسانی می دانند، اما این چنین نیست. ما می توانیم از آن جلوگیری کنیم. دولت ها، جوامع و افراد می توانند وضعیت را تغییر دهند ، نلسون ماندلا، مدافع سیاستمدار و جایزه صلح نوبل در سال 1993، در گزارشی در مورد خشونت و سلامت سازمان بهداشت جهانی (WHO، 2002) گزارش داد : در سال 2014، سازمان جهانی بهداشت درباره وضعیت جهانی در مورد پیشگیری از خشونت، از کلمات نلسون ماندلا نقل شده و از همه کشورها خواست تا اقدامات پیشگیرانه علیه رفتارهای خشونت آمیز را بهبود ببخشند. در این سناریوی جهانی، با مشکلی مواجه هستیم که بر تمام لایه های جامعه تاثیر می گذارد.

منبع:

موارد ارائه شده توسط دانشگاه بارسلونا 

بازنشر(Cite this article as):
دکتر دلارام رسولی مکرمی. تاپ نیوز: در یک مطالعه جدید 40 ژن مربوط به رفتار تهاجمی در انسان و موش مشخص شده است. آخرین ویرایش: سپتامبر 2, 2018. https://psychology.e-teb.com/?post_type=post&p=3070

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.