شاخص توده بدنی (BMI) (2)

شاخص توده بدنی معیار خوبی نیست. چرا؟

128 0

شاخص توده بدنی طبیعی است که بدن شما انرژی را به صورت چربی ذخیره کند. با این حال، چربی بیش از حد یا خیلی کم بدن می تواند خطر ابتلا به بیماری و بیماری را افزایش دهد، بسته به جایی که بدن شما آن را ذخیره می کند.

مقدار چربی ذخیره شده در بدن را می توان با دستگاه جذب سنجی دو انرژی (یا DXA) به دقت اندازه گیری کرد. این به داشتن اسکن DXA معروف است. یک جایگزین بسیار ارزان‌تر تخمین مقدار کل چربی بدن با محاسبه شاخص توده بدنی (BMI) است.

شاخص توده بدنی یک شاخص مفید برای سلامت در سطح جمعیت است. با این حال، هنگام ارزیابی خطر بیماری، توزیع چربی در بدن شما مهمتر از مقدار آن است. به همین دلیل، تصور می‌شود دور کمر شما نسبت به BMI پیش‌بینی‌کننده بهتری برای خطرات سلامتی باشد.

افزایش چاقی شکمی با خطر بیشتر بیماری های قلبی عروقی، دیابت نوع 2 و سرطان مرتبط است. چاقی شکمی با استفاده از دور کمر اندازه گیری می شود.

شاخص توده بدنی (BMI)

شاخص توده بدنی (BMI) معیار تقریبی بهترین وزن شما برای سلامتی است. با تقسیم وزن شما بر حسب کیلوگرم بر مجذور قد بر حسب متر ( m2 ) محاسبه می شود .

شاخص توده بدنی فقط برای بزرگسالان در نظر گرفته شده است، زیرا کودکان و نوجوانان دائما در حال رشد هستند. این امر تعیین مقادیر برای برش BMI برای جوانان را دشوار می کند. با این حال، در بزرگسالانی که رشدشان متوقف شده است، افزایش BMI معمولاً ناشی از افزایش چربی بدن است.

می‌توانید از ماشین‌حساب شاخص توده بدنی (BMI) برای بزرگسالان برای محاسبه BMI خود استفاده کنید، به شرطی که خود را بدانید:

  • وزن بر حسب کیلوگرم (کیلوگرم)
  • ارتفاع بر حسب سانتی متر (سانتی متر).

شاخص توده بدنی شما را طبق تعریف سازمان بهداشت جهانی به عنوان «کم وزن»، «وزن سالم»، «اضافه وزن» یا «چاق» طبقه بندی می کند. اگر BMI شما این است:

  • کمتر از 18.5 کیلوگرم بر متر مربع – شما کم وزن و احتمالاً دچار سوء تغذیه در نظر گرفته می شوید
  • 18.5 تا 24.9 کیلوگرم بر متر مربع – شما در محدوده وزنی سالم برای بزرگسالان جوان و میانسال هستید
  • 25.0 تا 29.9 کیلوگرم بر متر مربع – شما اضافه وزن در نظر گرفته می شوید
  • بیش از 30 کیلوگرم بر متر مربع – شما چاق در نظر گرفته می شوید.

برای استرالیایی‌های مسن‌تر بالای 70 سال، وضعیت سلامت عمومی ممکن است مهم‌تر از داشتن اضافه وزن خفیف باشد. برخی از محققان پیشنهاد کرده اند که محدوده BMI 22-26 کیلوگرم بر متر مربع برای استرالیایی های مسن تر مطلوب است.

شاخص توده بدنی همیشه بهترین معیار برای سنجش سلامتی نیست

در سطح جمعیت، شاخص توده بدنی برای نشان دادن سطح خطر ابتلا به بیماری (خطر بیماری) و مرگ و میر (میزان مرگ و میر) استفاده می شود.

تفاوت در BMI بین افراد بزرگسال هم سن و جنس معمولاً به دلیل چربی بدن است، با این حال استثناهای زیادی برای این قانون وجود دارد، به همین دلیل است که رقم BMI ممکن است همیشه دقیق نباشد.

محاسبات BMI مقدار چربی بدن را برای موارد زیر بیش از حد برآورد می کند:

  • بدن سازان
  • برخی از ورزشکاران با عملکرد بالا
  • زنان حامله.

محاسبات BMI مقدار چربی بدن را برای موارد زیر دست کم می گیرد:

  • سالمندان
  • افراد دارای ناتوانی جسمی، که قادر به راه رفتن نیستند و ممکن است دچار تحلیل عضلانی شوند.

BMI همچنین شاخص دقیقی برای افراد مبتلا به موارد زیر نیست:

  • اختلالات خوردن مانند بی اشتهایی عصبی
  • چاقی شدید

چرا شاخص توده بدنی همیشه بهترین معیار برای سنجش سلامتی نیست؟

به طور کلی، هرچه چربی بدن شما بیشتر باشد، خطر سلامتی شما بیشتر است. با این حال، شاخص توده بدنی نمی تواند بین چربی بدن و توده عضلانی تفاوت قائل شود.

این بدان معناست که در دستورالعمل BMI استثناهایی وجود دارد:

  • عضلات – بدن سازان و افرادی که حجم عضلانی زیادی دارند، BMI بالایی دارند، اما اضافه وزن ندارند.
  • ناتوانی های جسمی – افرادی که ناتوانی جسمی دارند و قادر به راه رفتن نیستند ممکن است دچار تحلیل عضلانی شوند. BMI آنها ممکن است کمی کمتر باشد، اما این لزوما به این معنی نیست که آنها کم وزن هستند. در این موارد، مهم است که با یک متخصص تغذیه مشورت کنید که توصیه های مفیدی را ارائه می دهد.
  • قد – BMI کاملا مستقل از قد نیست و تمایل دارد چاقی را در افراد کوتاه قد و در افراد قد بلندتر دست کم بگیرد. بنابراین، BMI نباید به عنوان یک راهنما برای بزرگسالانی که بسیار کوتاه قد (کمتر از 150 سانتی متر) یا خیلی بلند (بیش از 190 سانتی متر) هستند، استفاده شود.
  • افراد از گروه‌های قومی مختلف – برای مثال آسیایی‌ها و هندی‌ها، در هر شاخص توده بدنی در مقایسه با افراد اروپایی تبار چربی بیشتری دارند. بنابراین، کاهش اضافه وزن و چاقی ممکن است برای این جمعیت ها کمتر باشد. این به این دلیل است که افزایش خطر ابتلا به دیابت و بیماری های قلبی عروقی با BMI کمتر از 23 کیلوگرم بر متر مربع در جمعیت های آسیایی آغاز می شود. برخی از جمعیت ها خطرات مشابهی در BMI بالاتر دارند، مانند مردم جزیره نشین تنگه تورس و منشاء مائوری.

محدوده BMI سالم برای کودکان چیست؟

محاسبات BMI مورد استفاده برای بزرگسالان معیار مناسبی برای وزن کودکان یا نوجوانان نیست. محاسبات BMI برای کودکان و نوجوانان متفاوت از بزرگسالان تفسیر می شود و سن و جنس کودک یا نوجوان را در نظر می گیرد.

نمودارهای شاخص توده بدنی فعلی برای کودکان توسط مرکز کنترل و پیشگیری تهیه شده است. آنها برای ارزیابی اضافه وزن و چاقی در کودکان بالای دو سال مفید هستند.

برای محاسبه BMI کودک، می توانید از ماشین حساب شاخص توده بدنی برای کودکان و نوجوانان استفاده کنید .

با این حال، نمودارهای BMI باید فقط به عنوان راهنمایی برای نشان دادن زمان ایجاد تغییرات کوچک در سبک زندگی، و زمان جستجوی راهنمایی بیشتر از یک پزشک یا متخصص تغذیه استفاده شوند.

اضافه وزن یا کم وزنی می تواند بر سلامت شما تأثیر بگذارد

ارتباط بین اضافه وزن یا چاقی و احتمال بیماری قطعی نیست. تحقیقات ادامه دارد.

از نظر آماری، اگر اضافه وزن داشته باشید، شانس بیشتری برای ابتلا به بیماری های مختلف وجود دارد. به عنوان مثال، با افزایش BMI از 25 به 27 کیلوگرم بر متر مربع ، خطر مرگ 20 تا 30 درصد افزایش می یابد . با افزایش BMI از 27 کیلوگرم بر متر مربع ، خطر مرگ به شدت افزایش می یابد (60 درصد).

خطرات اضافه وزن (BMI بالا) و عدم تحرک بدنی

اگر اضافه وزن دارید (با BMI بیش از 25 کیلوگرم بر متر مربع ) و از نظر فیزیکی غیرفعال هستید، ممکن است به موارد زیر مبتلا شوید:

  • بیماری قلبی عروقی (قلب و گردش خون).
  • بیماری کیسه صفرا
  • فشار خون بالا (فشار خون بالا)
  • دیابت نوع 2
  • آرتروز
  • انواع خاصی از سرطان ، مانند سرطان روده بزرگ و سینه
  • افسردگی و سایر اختلالات سلامت روان.

خطرات کمبود وزن (BMI پایین)

اگر کمبود وزن دارید (BMI کمتر از 18.5 کیلوگرم در متر مربع)، ممکن است دچار سوءتغذیه شده و به موارد زیر مبتلا شوید:

  • عملکرد ایمنی به خطر افتاده است
  • بیماری تنفسی
  • بیماری های گوارشی
  • سرطان
  • پوکی استخوان .

دور کمر نشانگر بهتری برای افزایش خطر ابتلا به بیماری است

اندازه دور کمر یک فرد نسبت به BMI پیش بینی کننده بهتری برای خطرات سلامتی است. هنگام شناسایی خطر سلامتی در بزرگسالان، توصیه می شود که طبقه بندی BMI خود را با دور کمر خود به عنوان اندازه گیری خطر بیماری ترکیب کنید.

داشتن چربی در اطراف شکم یا «شکم قابلمه»، صرف نظر از اندازه بدن شما، به این معنی است که احتمال ابتلا به برخی بیماری‌های مرتبط با چاقی بیشتر است.

به نظر نمی‌رسد چربی‌هایی که عمدتاً در اطراف باسن و باسن رسوب می‌کنند خطر سلامتی یکسانی داشته باشند. به ویژه مردان اغلب وزن خود را در ناحیه کمر رسوب می کنند و بنابراین خطر ابتلا به بیماری های مرتبط با چاقی را افزایش می دهند.

مطالعات نشان داده اند که توزیع چربی بدن با افزایش شیوع دیابت، فشار خون بالا، کلسترول بالا و بیماری های قلبی عروقی مرتبط است.

به طور کلی، ارتباط بین خطرات سلامتی و توزیع چربی بدن عبارتند از:

  • کمترین خطر – لاغر (چربی بدن به طور یکنواخت)
  • خطر متوسط ​​- اضافه وزن بدون شکم قابلمه
  • خطر متوسط ​​تا زیاد – لاغر با شکم قابلمه
  • خطر بالا – اضافه وزن همراه با چربی اضافی شکم.

دور کمر و خطرات سلامتی

دور کمر می تواند برای نشان دادن خطر سلامتی برای بیماری های مزمن استفاده شود.

مردانه:

  • 94 سانتی متر یا بیشتر – افزایش خطر
  • 102 سانتی متر یا بیشتر – خطر قابل توجهی افزایش یافته است.

برای خانم ها:

  • 80 سانتی متر یا بیشتر – افزایش خطر
  • 88 سانتی متر یا بیشتر – خطر قابل توجهی افزایش یافته است.

اگرچه تمایل به رسوب چربی در اطراف وسط تحت تأثیر ژن های فرد است، اما همچنان می توانید این تمایل ژنتیکی را در نظر بگیرید و کاری در مورد آن انجام دهید.

نشان داده شده است که فعالیت بدنی، اجتناب از سیگار و خوردن چربی های غیراشباع به جای چربی های اشباع شده خطر ابتلا به چاقی شکمی را کاهش می دهد.

بازنشر(Cite this article as):
گروه محتوایی دکتر آزمندیان. تاپ نیوز: شاخص توده بدنی معیار خوبی نیست. چرا؟. آخرین ویرایش: آوریل 9, 2023. https://psychology.e-teb.com/?post_type=post&p=12762

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *